این روزا خدا رو میبینم که داره روی زمین قدم میزنه٬ از فضای اطرافم سیر نمیشم.یه جورایی همهی حواس پنجگانه و غیرهمو درگیر خودش کرده. سبز پادشاهی میکنه و انعکاسش حتا آبی آسمونو مغلوب کرده.
عطر چایی باغهای اطرف لاهیجان٬شالیزارهای سبزش که وقتی با سرعت از کنارشون رد میشم آدمای توش نقطههای رنگیند و اون طرفترش کوههایی که دامن سبز پفی پوشیدند٬نسیم خنک و نمناک رو صورتم از لای درختایی که جاشون تنگه و حتا صدای قوقولی قوقوی دوتا خروس باغ روبروی خونمون٬همهی همشو دوست دارم. نمیتونم بگم دلم تهران نمیخواد اما بهشتِ اینجا هم کم نمییاره.
این روزا لیوان زندگیم پره.
این روزا این خانومه با بوی خوب سیگارش و کالکشن آهنگاش خونه ماست و مزید برعلت شده D:
